• Jennifer Ronoreso

    Weer gelukkig na verlies

huwelijk verlies afscheid dood

In de zomer van 2011 werd ik weduwe

Het jaar 2011 was een zware en donkere periode in mijn leven.

Aan het begin van het jaar kreeg mijn partner gezondheidsklachten. Na een aantal maanden van diverse onderzoeken kregen wij het bericht dat hij ongeneeslijk ziek is, hij heeft primaire lever kanker. De lichamelijke veranderingen waren in snel tempo zichtbaar. Zijn gewicht nam af, de gezonde huidskleur werd gelig. Hij werd snel moe en de laatste dagen van zijn leven kon hij niet meer praten.

Mijn man overleed vijf dagen na mijn verjaardag

Onze liefde bezegelden wij met een huwelijk. Het was een dag met een dikke gouden rand en werd een fantastische herinnering. Binnen een paar weken veranderde mijn burgerlijke staat van gehuwd naar weduwe. Plots stond ik er alleen voor. Ik voelde mij écht alleen en later ook onbegrepen.

Ik moest de begrafenis regelen, de administratieve rompslomp verzorgen, de zorg en opvoeding van onze zoon van 4 jaar. Het combineren van privé en werk was zwaar. Ik denk dan terug aan het slaaptekort, de druk om op tijd thuis te zijn, koken, de huishouding, oppas regelen en werken om de rekeningen te kunnen betalen.

Alles ging in een stroomversnelling met turbulente gevolgen.

Ik leek nauwelijks de tijd te hebben om te ademen. Ik nam niet eens de tijd om stil te staan bij wat er gebeurde. Na de begrafenis ging mijn leven gewoon door. Ik had geen tijd om te rouwen. Welke weduwe of weduwnaar herkent dit niet?

Het kwam erop neer dat ik wegvluchtte voor de pijn van verdriet door simpelweg een masker op te zetten en mij te verschuilen.

Het onbeschrijfelijk gevoel van boosheid en de oplopende irritaties die voor ruzies zorgen met anderen vanwege mijn somberheid en prikkelbaarheid. Ik verloor heel snel mijn geduld, ook naar mijn zoon.

Op een dag moest ik toegeven dat ik mentaal vermoeid was en geheugenproblemen had. Ik kon zelfs het huis van mijn vriendin niet meer vinden. Ook al was er sprake van een wegomleiding moest ik vaststellen dat ik letterlijk en figuurlijk de weg kwijt was.

Bizar genoeg had ik deze dag wel mijn mobiele telefoon bij mij en niet in mijn schoudertas. Ik belde haar op dat het mij niet lukte haar huis te vinden. Ze kwam naar mij toe met mijn schoudertas en vroeg of ik hulp nodig had. En ja hoor, ik zei weer “nee” en “alles gaat goed”. Een voorbeeld van mijn masker.

wake up call

Na een bezoek aan mijn vriendin zag ik de vele gemiste telefoonoproepen. Ik luisterde naar de ingesproken bericht met mooi nieuws. Mijn zwager had ingesproken dat ik tante ben geworden. Ook al was dit fantastisch nieuws. Ik voelde mij een paar maanden na het verlies van mijn partner te verdoofd. Weer een wake up call!!! Ik leek niets meer te voelen bij het krijgen van fantastisch bericht.

Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Ik maakte de keus om op zoek te gaan naar een professional in rouwverwerking. Ik wilde de muur die ik had opgebouwd voor eens en voor altijd afbreken. Doordat ik in een overlevingsstand stond had ik een muur opgebouwd om de pijn en verdriet weg te drukken.

Ik besefte dat ik al jaren niet zo lekker in mijn vel zat. Door heel oprecht naar mezelf te kijken en de confrontatie aan te gaan voelde ik van binnen dat ik ver weg stond van wie ik werkelijk ben. Groeien en veranderingen kunnen pijnlijk zijn. Ik had de keuze om in deze pijnlijke situatie te blijven hangen en slachtoffer te blijven of het heft in eigen hand te nemen en te genieten van het leven. Dat leven kan ik zelf creëren. Wil ik van het leven een feest maken zal ik zelf eerst de slingers ophangen.

Mijn zoon is mijn drijfveer geweest en het motiveerde mij ook om eerst de relatie met mezelf te herstellen voordat ik een nieuwe relatie met iemand anders wilde aangaan.

Het verlies van mijn man is de aanleiding geweest om te kiezen voor een levensverandering.

Jennifer Ronoreso wake up call na verlies man

Weer gelukkig na verlies

Sinds ik deze keuze heb gemaakt voor levensverandering heb ik nu veel meer innerlijke rust en ervaar ik veel meer balans in mijn leven. De veerkracht kreeg na deze intense tegenslag. De gezonde liefdevolle relaties met mijn sociale omgeving en de positieve mindset. Al een aantal jaren heb ik een hele fijne relatie met mijn huidige geliefde.

Dan nog dit

Ik kwam ter wereld in 1974 te (Paramaribo) Suriname. Op het platteland bracht ik mijn kinderjaren door. Aan het buitenleven en de gezonde natuurlijke voeding heb ik mooie herinneringen. Ik groeide echter op met een dominante ouder. In 2002 verhuisde ik naar Nederland. Daarna heb ik een jaar of twee aan de kust van België (Nieuwpoort) gewoond en vervolgens keerde ik na een verbroken relatie terug naar Nederland. Ik kreeg een nieuwe relatie en werd in 2007 moeder van een zoon. Ik vind het mega leuk om te (rond)reizen, (latin)dansen, koken, gezelligheid en lachen (humor), in de natuur zijn (strand, bos en duinen), lezen en ook alleen zijn (stilte en rust).

Wat is typisch kenmerkend aan mij?

De woorden die mijn familie, vrienden en collega’s gebruiken om mij te omschrijven zijn authentiek, liefdevol, enthousiast, open, betrouwbaar, luisterend oor, sociaal, lach en humor, leergierig (eager) en nieuwsgierig.

Mijn missie is om anderen te leren leven in een lichtere liefdevolle wereld.

Mijn visie is dat iedereen de kracht in zich heeft te bouwen aan een gelukkig leven na verlies

Het verlies van mijn man heeft ertoe geleid om een keuze te maken voor een levensverandering. De transformatie die ik heb ondergaan is ongelooflijk!

Het is mijn passie om mannen te coachen en te trainen op de weg naar een lichtere en liefdevolle wereld. Ik ben goed en heb passie voor wat ik het liefste doe. Ik inspireer je, motiveer je en nodig je uit jouw gelukkig leven te creëren vanuit zachtheid.